Córdoba is een gezellige stad met veel geschiedenis maar ook een fraai park en een mooie, Romeinse brug. Córdoba was van de 8e tot de 11e eeuw de hoofdstad van een islamitisch rijk dat zich uitstrekte over een groot deel van Spanje en Portugal. Córdoba werd de grootste stad van West-Europa, met meer dan 100.000 inwoners. Er waren veel moskeeën. De grootste trekpleister van Córdoba is daarom de belangrijkste moskee uit de 7e-10e eeuw: Catedral-Mezquita.
 

Catedral Mezquita Córdoba

De tuin van de moskee:  de Patio de los Naranjos

Dit was één van de grootste moskeeën ter wereld, en eigenlijk geldt dat nog steeds. Vroeger bood de moskee ruimte aan wel 20.000 gelovigen. Het bouwwerk is echter in de 16e eeuw voorzien van een kathedraal in het midden van het gebouw en daarmee een christelijk heiligdom geworden. De moskee is echter zo groot, dat de kathedraal slechts 10 % van het vloeroppervlak in beslag neemt! Uniek aan deze moskee zijn de vele honderden marmeren zuilen (vaak afkomstig van Romeinse ruïnes) met hoefijzerbogen. Het heiligdom van de moskee (de mihrab) is nog intact en prachtig om te zien.


Interieur Catedral Mezquita

De moskee met honderden zuilen, vaak hergebruikt uit Romeinse tempels 

Iets ten westen van Córdoba, nabij de autoweg naar Sevilla, bevinden zich de ruïnes van de Moorse paleisstad Medina Azahara, eigenlijk المدينهُ الزهراءMadīnat az-Zahrā, wat zowel "schitterende stad" als "stad van Zahrā" betekent (Zahrā was de geliefde van de kalief). Deze stad was in de 10e eeuw opgericht door Abd-ar-Rahman III al-Nasir, die zich had uitgeroepen tot kalief (opvolger van de profeet Mohammed). In zijn regeerperiode bereikte Andalusië een cultureel hoogtepunt waarbij de rest van Europa verbleekte. Om de status van kalief te benadrukken, liet Abd-ar-Rahman een schitterende stad bouwen aan de rand van de bergen, waar vers water kon worden aangevoerd. In de 11e eeuw kwam het rijk van de kalief (het kalifaat) in verval. Rond 1010 werd Medina Azahara verwoest door orthodox islamitische berberstammen uit Noord-Afrika die de decadentie van het paleizencomplex wilden beëindigen.

Medina Azahara

Pas in 1910 werd Medina Azahara weer terug gevonden en begon archeologisch onderzoek. Inmiddels is een aanzienlijk terrein blootgelegd (slechts 10 % van de totale oppervlakte!) en zijn diverse van de belangrijkste gebouwen enigszins gereconstrueerd. Naast het complex ligt een museum, grotendeels ondergronds om het landschap van Medina Azahara niet te verstoren. Het museum toont een aantal belangrijke voorwerpen die zijn opgegraven en zowel de geschiedenis als de ligging van de paleisstad wordt er uitgelegd.

Leuke anekdote: toen wij het complex bezochten in juni 2011, was het er uitermate rustig. Zo rustig, dat we tussen de paleisruïnes een vos zagen lopen!